Lekuak
Nire kritika, “Lekuak” gelan irakurritako testuari buruz doa.Testu honen idazlea Jose Irazu Garmendia du izena. Asteasun jaio zen eta bertan Andoainekin batera ikasketak egin zituen, eta batxilergoa Donostian.Bilbon, ekonomian lizentziatu zen eta bertan Gabriel Aresti idazlea ezagutu zuen. Idazle honen liburu aipagarrienak: Teresa Poverina, Soinujolearen semea etab.Testua XIX.mendean aldendua da (1792.ean esate baterako). Istorio hau, euskararen epe bat dela esango nuke. Garai haietan Euskal Herria ez zen mapan agertzen, honez gain, garai haietako diktadurak azaltzen ditu gainetik, Napoleon baita sartu egiten du ere eta euskara gutxiesten du bere gramatikarengatik. Honetaz aparte, Euskal Herritik kanpokoak diren pertsonak irudi bat daukate gutaz, eta nire ustez hori errua telebista dauka, baserritarrak izango bagina bezala irudikatzen gaituztelako. Adibide bat izan daiteke beste egunean “España directo”- programan atera zuten gizon probak, eta horrez gain hemen beste hainbat gauzak ditugu aipatzeko ez bakarrik hori. Gainera, jende asko mesprezatu egiten gaituzte pensatsen dutelako guztiok terroristak garela. Niretzat hori pentsatzen duen jendea ez du pena merezi, leku guztietan dagoelako hilketak, lapurketak... gainera terroristena topikoa dela esango nuke, Balentzian adibidez, beti genero hilketak egoten dira eta horrek ez du esan nahi Balentziar guztiak hiltzaileak direla, edo Andaluzian baita ume asko desagertu egin dira, eta horrek zer esan nahi du, Andaluziako guztiek umeak lapurtzen dituztela? Baino hori ez da telebistan esaten, bakarrik Euskal Herriari buruz.Gai nagusia, euskera da.Pertsonaiak errealak diraIrakurketa: hasieran nahiko aspergarria izan da baino irakurtzen gindoazela geroz eta interesgarriagoa iruditu zait, nahiz eta esaten duena banekien, hau da, gutaz pentsatzen zutena eta dutena oraindik.Hiztegia ez da oso zaila izan baina hitz batzuk zailak egin zaizkit irakurtzeko.Amaitzeko, testu hau gustatu zait, nahiz eta haserre pixkat sortu nau esaten duenarengatik.
Zabaldu
del.icio.us